Korte biografie

 

Ik ben geboren op 21 maart 1971 te Breda. Ik was een rustig, gevoelig en verlegen kind. Ik tekende graag, het hielp me (tot op de dag van vandaag) alle prikkels om me heen en gedachten en gevoelens ‘kwijt’ te raken en te reguleren. Ik wou graag naar de kunstacademie. Van 1991 t/m 1997 heb ik de richting Illustratie + 1e graads leraren opl.gevolgd op ARTEZ kunstacademie; ‘Constantijn Huygens’, die nu in Zwolle zit. Deze richting illustratie werd  breed benadert. De toegepaste kant, maar ook de vrije kant kreeg veel aandacht. Na mijn studie ben ik als beeldend kunstenaar aan het werk gegaan, omdat ik er daarnaast altijd bij moest verdienen rolde ik op een gegeven moment in de gehandicaptenzorg. In 2007 en 2009 werd ik moeder, mede door werk en moederschap raakte het kunstenaarschap op de achtergrond. Wat altijd voor een soort disbalans zorgde In 2016 liet ik het werk in de zorg achter me om weer vol voor de kunst te gaan. Eindelijk, wat voelt dat goed!                                                                                

 

Ik ben geïnspireerd door de complexiteit van de veelzijdige mens en maatschappij weerspiegeld in  dagelijkse situaties. In al het kleine zit het grote. Mensen om me heen, mijn kinderen, gebeurtenissen waar ik humor in zie, irritatie, verwondering of liefde voor voel. Iets wat me dus raakt op wat voor manier dan ook kan me inspireren.  Vaak is het een houding (wat een vorm met bepaalde inhoud is, binnenwereld (gevoelens en gedachten = innerlijk) en buitenwereld (= uiterlijk),  wat is zichtbaar en wat niet.

Het werk is als een constant onderzoek van een 'verhouden tot'..., 'Ik en de ander', 'Ik in de wereld', 'Mijn ruimte in het geheel', vormen van communicatie. Het proberen te begrijpen hoe het werkt tussen mensen en waar het om gaat. Hoe mensen zich verhouden tot zichzelf en hun omgeving. Gewoontes. Ook komen er vaak dieren voor in het werk. De verbinding mens en dier. Menselijk dier versus dierlijk mens.

Figuratie is voor mij een manier om een verhaal te vertellen, mijn verhaal....wat ook ieders verhaal kan zijn of kan worden. Dit verhaal neemt een belangrijke plaats in, maar is nooit helemaal duidelijk. Ieder kijkt met zijn eigen bagage en niemand is elke dag hetzelfde. Het beeld roept vragen op. Door ruimte te laten, ontstaan er weer andere verhalen, omdat we ook allemaal anders zijn, in één schilderij zitten vele andere.

 

Ik voel me vaak een buitenstaander, een observeerder van het leven om me heen. Tegelijk ben ik deelnemer. Ik wil graag begrijpen hoe mens en maatschappij in elkaar zit. Dat probeer ik met een open blik, vaak voelt het wel zwaar. Ik zoek liever het ‘lichte’ (humor, een knipoog, het mooie kleine…) om het zware te kunnen ‘dragen’. Een manier om deel te nemen en een innerlijke vrijheid te kunnen ervaren en te mogen zijn wie ik ben. Creëren helpt mij hierbij om steeds bij een balans van zwaarte en licht te komen. Ik denk dat dit gegeven te zien (of voelen) is als je naar mijn werk kijkt.