Het verhaal in de schilderijen van Carla (1971) is belangrijk, er is echter genoeg ruimte voor de interpretatie van de kijker zelf. Het beeld roept vragen, verwondering, confrontatie en herkenning op. Thema's zijn emoties,(non-verbale) communicatie, relaties en handelen van mens (en dier) in het algemeen. Emoties worden 'verpakt' in een bepaalde houding. Houding is vorm, vorm met inhoud, een diepere laag, een binnenkant die je doorgaans niet ziet maar wel de vorm bepaald.

Carla is geinspireerd door verhalen, dromen, gedachten en door de complexiteit van de veelzijdige mens en maatschappij. Terugkomende thema's in kleine dagelijkse situaties. Haar kunst kan gezien worden als een constant onderzoek van een 'verhouden tot'..., 'Ik en de ander', 'Ik in de wereld', 'Mijn ruimte in het geheel', vormen van communicatie.

Vaak komen er dieren in haar werk voor. Hun zeggingskracht en de verbinding / relatie met mensen intrigeren haar. Menselijk dier versus dierlijk mens.

Naast schilderijen maakt Carla  kleine bronzen beeldjes (cire perdue) en klein steengehouwen werk.

Een blijvende uitdaging is voor Carla om de techniek van het schilderen en boetseren nog meer te onderzoeken en te integreren in haar thema's.

" Mijn schilderijen zou je figuratief kunnen noemen, ik probeer echter de abstractie mee te nemen tot een boeiend evenwicht. Figuratie is voor mij een manier om de toeschouwer een bepaalde richting te geven, om een verhaal te vertellen, mijn verhaal....wat ook ieders verhaal kan zijn of kan worden. Dit verhaal neemt een belangrijke plaats in, maar is nooit helemaal duidelijk. Het beeld roept vragen op. Door ruimte te laten, ontstaan er weer andere verhalen, omdat we ook allemaal anders zijn, maar wel dingen herkennen van elkaar, dat vind ik heel boeiend" .